MaNiRa

Marrigje en ik (Rachel) besteden graag een vrije zaterdagmorgen aan Bible journalen Nu was het al een goed tijdje terug dat we daarmee bezig waren geweest. We hadden het allebei te druk met andere dingen. In de zomer hadden we natuurlijk markt op zaterdag, dus die weken hebben we sowieso overgeslagen maar ook toen de markt opgedoekt was voor de winter, konden we steeds geen tijd vinden om te journalen. Tijd is prioriteit, zeg ik altijd dus nadat we onze prioriteit weer op Bible journalen gericht hebben, was een zaterdagochtend snel gevonden.

Meestal zoek ik een tekst uit en die lezen we dan om de beurt voor, uit verschillende Bijbelvertalingen zodat we vergelijkingsmateriaal hebben. Daarnaast gebruik ik de studiebijbel Het Leven (praktische lessen ui Het Boek) om wat meer inzicht te krijgen en wat dieper in de tekst te duiken.

Kleine aantekening: ik heb die studiebijbel ergens tweedehands op de kop getikt voor 5€. Ik koop graag en veel tweedehands en grap dan altijd hoe duur ik het vond. Nu vind ik 5€ voor een tweedehands boek over het algemeen best aan de prijs, maar tot mijn grote schrik zie ik nu dat deze studiebijbel nieuw wel 259, 95€ kost! Toch een goeie koopie dan 😀

Omdat het al zo lang geleden was dat we gejournald hadden, had ik een zeer beeldende tekst uitgezocht. Namelijk het verhaal dat Mozes als drie maanden oude baby door zijn moeder en zusje in een rieten mandje in de Nijl wordt gelegd. Dit omdat de farao wilde dat alle Hebreeuwse jongetjes gedood zouden worden. Deze geschiedenis vinden we in Exodus 2 vers 1 tot en met 10:

Een man uit het geslacht van Levi ging en nam een dochter van Levi tot vrouw. De vrouw werd zwanger en baarde een zoon. Toen zij hem zag, dat hij mooi was, verborg zij hem drie maanden. Maar toen zij hem niet langer kon verbergen, nam zij voor hem een mandje van biezen en bestreek het met asfalt en pek. Zij legde het kind daarin en zette het tussen het riet aan de oever van de Nijl. En zijn zuster ging op een afstand staan om te weten te komen wat er met hem gedaan zou worden. Toen daalde de dochter van de farao af om zich te wassen in de Nijl. Terwijl haar dienaressen langs de kant van de Nijl liepen, zag zij het mandje midden in het riet. Zij stuurde haar slavin om het te halen. Toen zij het opendeed, zag zij hem, het kind. En zie, het jongetje huilde. Zij kreeg medelijden met hem en zei: Dit is een van de Hebreeuwse kinderen. Toen zei zijn zuster tegen de dochter van de farao: Zal ik voor u een voedster uit de Hebreeuwse vrouwen gaan roepen, die dat kindje voor u de borst kan geven? De dochter van de farao zei tegen haar: Ga maar. Toen ging het meisje de moeder van het kind roepen. En de dochter van de farao zei tegen haar: Neem dit kind mee en geef het voor mij de borst. Ikzelf zal u uw loon geven. De vrouw nam het jongetje mee en gaf het de borst. En toen het jongetje groot geworden was, bracht zij hem bij de dochter van de farao, en hij werd haar tot zoon. Zij gaf hem de naam Mozes. Want, zei ze, ik heb hem uit het water getrokken.

Mijn plan was om een rivier te maken van blauwe en groene letters en ik heb wel vier dozen letters zitten uitzoeken, want ik wilde alleen blauwe en groene en alleen de letters van het woord “uitverkoren”. Toen ik een enorme stapel letters had, vond ik een prachtige stempel. Die stempel was eigenlijk bedoeld om sterretjes in een nachtelijke hemel te maken, maar ik heb m gebruikt om een rivier te maken. Later heb ik ook nog wat golfjes toegevoegd. Een mandje vond ik in een stempelset over appeloogst. Het appelmandje heb ik een beetje bijgeknipt en er een hengsel aangeplakt. Een babyhoofdje zo geplakt dat het nét over het randje kan kijken.

Ik stempelde riet, maar ik stempelde er ook een paar op gekleurd papier om uit te knippen en erover heen te plakken. Het woord “uitverkoren” is toch in de rivier geplakt, maar slechts één keer. Niet een heleboel keer zoals ik oorspronkelijk van plan was.

Ik gebruik twee Bijbels om in te journalen. In de ene probeer ik zoveel mogelijk te tekenen, te stempelen en te plakken en in de ander gebruik ik altijd een woord. Deze keer was duidelijk mijn woordbijbel aan de beurt. Het mooie van dit systeem is dat ik dezelfde tekst zeker twee keer kan journalen en zo kan groeien en leren.

Marrigje is natuurlijk veel bekwamer in dit soort dingen dan ik. Waar mijn maaksels meestal heel herkenbaar zijn, zodat je eigenlijk altijd wel het verhaal eruit kan vissen; Marrigje gaat altijd veel dieper op de tekst. Zij kan ook heel goed iets bedenken en het dan zo maken als ze het bedacht heeft. Terwijl ik, veel onhandiger dan zij, wel leuke dingen kan bedenken maar het komt meestal niet zo goed uit de verf als ik voor me had gezien. Ik troost me met de gedachte dat ik A. weer andere dingen kan en B. het heel erg leuk vind om te doen! En het is leuk om nieuwe technieken te leren (van mijn eigen zus!)

Enniewees, wil je ook een keertje komen journalen? Dat kan! Geef maar een berichtje onder dit blogje en dan regelen we iets. Natuurlijk mag je je eigen Bijbel meenemen, maar we hebben ook Bijbels op voorraad voor gasten.